یاران امام زمان

اوائل سال 72 در ارتفاع 112 فکه، همراه بچه ها توى راه کارى مى رفتيم جلو. حميد اشرفى دوربين در دست داشت و مدام عکس مى گرفت و به قول بچه ها صحنه ها را شکار مى کرد. به شيارى رسيديم که عبور از آنجا را خطرناک تشخيص دادم. احتمالا آب باران بعضى مين ها را شسته و پائين آورده بود. بهتر ديدم که از روى يال يکى از تپه ها رد شويم. همين طور که داشتيم از يال، راه کار مى زديم و جلو مى رفتيم، به يک مين والمرى برخوردم که درست وسط راه کار قرار داشت. يک ترکش خمپاره خورده بود به کلاهک و شاخک هاى مين و آن را کج کرده بود. اشرفى پريد جلو و گفت که بگذارم او مين را ببرد. خنده اى کردم و گفتم: «پدر آمرزيده... بزرگترى گفتند، کوچکترى گفتند، برو عقب».
بچه ها را هدايت کردم به پائين يال و دراز کشيدند، که اگر زد، ترکشش به آنها نخورد و هر بلايى هست سر خودم يکى بيايد. به قول بچه ها ايثارگر شده بودم.
بچه ها که دور شدند، خيلى آرام با سرنيزه خاک هاى اطراف مين را خالى کردم و آن را برداشتم. مين خيلى حساس شده بود و با کوچکترين لغزش امکان زدن وجود داشت. رفتم که آن را ببرم وسط شيار، در جايى بگذارم که محل گذر نباشد تا کسى آسيب نبيند. توى حال خودم بودم، با آن احتياط و حساسيت، آرام آرام، قدم برداشتم. در حالى که نگاهم به مين بود، مواظب جلوى پايم بودم تا سنگ يا چيزى نباشد که پايم به آن گير کند و بيفتم زمين و...
حميد اشرفى در گوشه اى به کمين نشسته بود که عکس بگيرد. حالا يا به قول بچه ها منتظر بود مين در دست من منفجر شود و يک صحنه جالب بگيرد، يا اينکه صحنه برايش جالب آمده بود و مى خواست آن را ثبت کند. به نظر او صحنه قشنگى بود و مى خواست آن را شکار کند.
يک لحظه چرخيدم که به طرف شيار بروم و مين را آنجا بگذارم. ناگهان با صداى شاتر دوربين حميد که اتوماتيک بود و صداى «قيژه» زيادى مى داد، دلم خالى شد. يک آن موهاى بدنم سيخ شدند. بدنم سرد شد. احساس کردم مين توى دستم منفجر شده، درجا ميخکوب شدم. قلبم داشت از جا کنده مى شد. حالم که سرجا آمد فهميدم صداى دوربين آقا حميده بوده. نگاهى که به دستهايم انداختم، تازه متوجه شدم مين از دستم رها نشده است. شروع کردم به داد و فرياد سر او. گفتم: «لامصب فهميدى چى شد؟ نزديک بود مين را بيندازم زمين». خنديد و گفت: «حيف شد مى توانست صحنه قشنگى باشد».
حالا من داشتم حرص مى خوردم، کفرم درآمده بود. او خونسرد دنبال سوژه مى گشت. شدت ضربان قلبم بالا رفته بود، احساس کردم قلبم در سرم مى زند. زانوهايم ديگر توان حرکت نداشتند. بدجورى شل شده بودم، چون يک لحظه همه چيز را تمام شده احساس کردم. تازه فهميدم هنوز براى شهادت آماده نيستم. آن عکس بعدها چاپ شد و صحنه جالبى هم شده، در عکس برافروختگى چهره ام بسيار نمايان است. هرگاه به آن نگاه مى کنم، سعى مى کنم نگاهى به درون خودم بيندازم. آيا هنوز آن اضطراب و آشفتگى را دارم يا نه. ولى هر بار که چشمم به آن عکس مى خورد يک لحظه مکث مى کنم.
آن روز ده دقيقه اى سرجايم نشستم تا حالم جا بيايد، بعد مين را بردم توى شيار گذاشتم.

شادي روح شهدا صلوات

بسم رب الشهدا

مدتي است كه ديگر قلمم را به كار نگرفته ام.

مدتي است كه ديگر قلمم مرا ياري نمي كند.

مدتي است كه ديگر من قلمم را ياري نمي كنم.

زماني طولانيست كه قصد دارم از شهدا بنويسم ولي نشد. نه اينكه نخواهم، بلكه نشد.

فكر سياه، دل سياه، دست سياه و قلم سياه ...

اين ها چيزي بودند كه مانع من بودند.

پيش خود گفتم تا دلم را روشن نكردم ننويسم ولي فايده اي نكرد.

تصميم گرفتم بنويسم تا دلم روشن گردد، اگر كه لايق باشم.

پس بسم الله

شب قدر، شب شهادت، ماه رمضان، آغاز نبرد جهاني 8 ساله ايران با دنيا،

آغاز مبارزه در جبهه هاي نبرد عليه شياطين، نفس، گناه، ريا، دنيا طلبي، زياده خواهي و بي اخلاقي در شب هاي قدر ماه رمضان

آغاز مبارزه در جبهه هاي نبرد عليه استكبار، دنيا طلبان و شياطين دنيا طلب در شب هاي قدر دفاع مقدس

هر شب دفاع مقدس مانند شب قدري در ماه رمضان بود.

شب زنده داري، رسيدن به خدا، دوري از شيطان و ...

در سال سه شب را بيدار مي مانيم و به اميد بخشش و رحمتيم.

ولي عده اي 8 سال زندگيشان هر شب برايشان شب قدر بود.

آنان بودند كه قدر اين شب را دانستند و درك كردند و مورد رحمت خدا قرار گرفتند و شهيد شدند.

خدايا! سعادت درك اين شب ها را به ما عطا كن و شهادت را نصيب ما بگردان

 

زندگينامه شهيد حسن شفيع‌زاده در مرداد سال ۱۳۳۶ ه‌.‌ش در يك خانواده مذهبي در شهرستان تبريز متولد گرديده و تحت تربيت پدر و مادري مومن‌، متدين و مقلد امام پرورش يافت‌، از همان كودكي در مجالس ديني از جمله برنامه‌هاي سوگواري امام حسين (ع‌) حضور داشت و عشق خدمتگذاري به آستان شهيد پرور حضرت اباعبدالله (ع‌) در عمق وجودش ريشه دوانيد‌. سادگي‌، بي‌آلايشي و گذشت او در سنين كودكي زبانزد همه بود‌. حق را مي‌گفت ولو به ضررش تمام ميشد‌. در محله شاخص و محور همسالان خود بود‌. به مسجد كه مي‌رفت چون بزرگترها عمل مي‌نمود و از جمله كساني بود كه در پذيرايي عزاداران حسيني نقش فعالي داشت‌. در سن ۱۲ سالگي از نعمت پدر محروم گرديد‌. چون فرزند ارشد خانواده بود با آن روحيات و مردانگي‌اش عملا غمخوار مادر فداكار ودلسوز خود شد‌. با جديت تمام و احساس مسئوليت بيشتر از گذشته هم درس مي‌خواند و هم به مادرش در اداره امور منزل كمك مي‌كرد و از مساعدت به خواهر و برادرانش نيز دريغ نداشت‌. ضمن اينكه به ورزش خصوصا وزنه‌برداري علاقمند بود‌. در دوران تحصيل دانش‌آموزي با وقار و محبوب‌، مودب و كوشا بود و همواره سعي مي‌كرد تكاليف ديني خود را انجام دهد‌. پس از اخذ ديپلم به سربازي اعزام گرديد و همزمان با اوج‌گيري حركت توفنده انقلاب اسلامي‌، در سايه رهنمودهاي حضرت امام خميني (ره‌) با روحانيون معظم در تبعيد، همچون شهيد آيت‌الله مدني و شهيد آيت‌الله دستغيب در تماس بود و در داخل پادگان‌، فعاليتهاي زيادي جهت راهنمايي نظاميان و خنثي كردن تبليغات حكومت نظامي انجام مي‌داد و در همان حال به پخش پيامها و اعلاميه‌هاي رهبر عظيم‌الشان انقلاب در داخل و خارج پادگان نيز مي‌پرداخت‌. نقل مي‌كنند (روزي كه مامورين رژيم به دستور فرمانده حكومت نظامي در تبريز قصد هجوم به منزل شهيد آيت‌الله مدني (ره‌) جهت دستگيري ايشان داشتند، او به همراه دوستانش نقشه مقابله با مزدوران رژيم را در مراسم عزاداري عاشوراي حسيني طراحي كرده بود، كه قبل از هر گونه اقدام‌، ضد اطلاعات از موضوع باخبر شده و آنها را جهت ادامه خدمت سربازي به مرند تبعيد مي‌نمايد‌. ايشان پس از چندي به فرمان حضرت امام خميني (ره‌) مبني بر ترك پادگانها، خدمت سربازي را رها كرد و به سيل خروشان مبارزات امت اسلامي پيوست‌. او با شور وصف‌ناپذيري در روزهاي سرنوشت‌ساز ۲۱ و ۲۲ بهمن ماه ۱۳۵۷ تلاش مي‌كرد و براي به ثمر رسيدن انقلاب اسلامي از هيچ كوششي فرو گذار نبود‌. شهيد شفيع‌زاده بعدها به دنبال تشكيل سپاه‌، به همراه ديگر برادران‌، اولين هسته‌هاي مسلح سپاه را پي‌ريزي كرد و در سمت مسئول عمليات سپاه تبريز در سركوبي خوانين و اشرار آذربايجان و حزب منحرف خلق مسلمان نقش فعال داشت‌. با شروع جنگ تحميلي و محاصره آبادان‌، با يك دسته خمپاره‌انداز كه تحت مسئوليت شهيد باكري اداره مي‌شد به جبهه‌هاي جنوب شتافت‌. ايشان به همراه تعدادي ديگر از رزمنگان براي حضور در جبهه آبادان با تحمل مشقات چندين روزه - از طريق ماهشهر به وسيله لنج از راه خور موسي - خود را به اين شهر رساند و در ايستگاه هفت مستقر گرديد‌. بعدها با فرمان امام خميني (ره‌) مبني بر شكستن حصر آبادان‌، نقش تاريخي خود در شكستن محاصره آبادان و دفع متجاوزان و اشغالگران بعثي ايفا نمود‌. را شهيد شفيع‌زاده پس از عمليات طريق‌القدس به عنوان رئيس ستاد تيپ كربلا - كه تازه تشكيل شده بود - انجام وظيفه كرد و در شكل‌گيري‌، انسجام و سازماندهي آن نقش اساسي داشت‌. در عمليات پيروزمندانه فتح المبين معاون تيپ المهدي (عج‌) بود كه خاطره رشادتها و جانفشانيهاي او در اذهان مسئولين جنگ و همرزمانش هرگز از ياد نمي‌رود‌. با همفكري تني چند از فرماندهان‌، ضمن پي‌ريزي و سازماندهي اولين آتشبارهاي توپخانه‌، مسئوليت هماهنگي پشتيباني آتش در قرارگاه فتح در عمليات بيت‌المقدس را به عهده گرفت و به خوبي از عهده اين وظيفه بزرگ برآمد‌. بعدها با تلاش بي‌وقفه و شبانه‌روزي خود قبضه‌هاي غنيمتي را در قالب توپخانه‌هاي لشكري و گردانهاي مستقل توپخانه به سرعت سازماندهي كرد و در عمليات رمضان اكثريت قريب به اتفاق توپها را عليه دشمن بعثي به كار برد‌. در ادامه‌، با به دست آوردن توپهاي غنيمتي بيشتر، گروههاي توپخانه را به استعداد چندين گردان شكل داد‌. اين گروهها بازوهايي قوي براي فرماندهي قواي رزمي و پشتيباني محكم براي رزمندگان بودند‌. در نبردهاي خيبر، والفجر ۸، كربلاي ۴، كربلاي ۵، كه سپاه پاسداران به لحاظ عملياتي مسئوليت مستقلي داشت‌، پشتيباني آتش كل منطقه عمليات‌، با رهبري و هدايت ايشان انجام گرفت‌. اوج هنرنمايي و شكوفايي خلاقيت ايشان در عمليات والفجر ۸ تجلي يافت‌. آتش پرحجم و متمركزي كه با برتري كامل عليه دشمن اجرا نمود، به اعتراف فرماندهان اسير عراقي‌، در طول جنگ كسي به خود نديده بود، زيرا قسمت اعظم يگانهاي دشمن‌، قبل از رسيدن به خط مقدم و درگيري با رزمندگان اسلام منهدم مي‌شدند‌. شهيد شفيع‌زاده ضمن شركت در كليه صحنه‌هاي عملياتي‌، مسئوليت فرماندهي توپخانه و طرح‌ريزي و هدايت آتش پشتيباني را در قرارگاه‌هاي مختلف به عهده داشت و آخرين مسئوليت ايشان فرماندهي توپخانه نيروي زميني سپاه و قرارگاه خاتم‌الانبيا بود‌. شهيد شفيع‌زاده در تاريخ ۸/۲/۶۶ در منطقه عملياتي كربلاي ۱۰ در شمالغرب (منطقه عمومي ماووت‌) در حالي كه عازم خط مقدم جبهه بود، خودروي وي مورد اصابت تركش گلوله توپ دشمن قرار گرفت و به آرزوي ديرينه خود نايل شد و با بدني قطعه قطعه و غرق به خون به ديدار معشوق شتافت‌

برای مشاهده گوهر های تابناک ۸ سال دفاع مقدس می توانید به سایت زیر مراجعه فرمایید ...:

http://hamdely.ir.mihanblog.com/Post-153.ASPX

                                                                                                        التماس دعا

سید مرتضی آوینی دست نوشته های شهید آوینی

شهدای تفحص   عباس صابری علی محمودوند علیرضا غلامی ابراهیم احمدپور حسین صابری محمود غلامی مجید پازوکی محمد زمانی رضا شهبازی سعید شاهدی سید علی موسوی سید امیر تشت زرین

مناطق عملیاتی   عملیات فکه غروب مقتل موانع جنوب فکه موانع شمال فکه موانع شلمچه موانع طلاییه مزار شهدا معراج پیکرهای شهدای فکه   پیکر مطهر شهدا پیکرهای شهدای طلاییه شهادتگاه شهدای سالم تبادل شهدا شهدای شاخص (جدید)

غلامى را كه ديدم...

22 آذر 1385 ساعت 15:20

از سال 70 با شهيد غلامى آشنا شدم. جوانى بود جسور، پركار و مقاوم. آن زمان مسئول گروه تفحص لشكر 14 امام حسين(عليه السلام) بود. او را از اواخر سال 70 در گروه تفحص ديدم. آن زمان در خصوص كار در محور عملياتى والفجر 2، سئوالاتى داشت و مى گفت: «بچه ها دو ماه رفته اند و كار كرده اند ولى فقط ده شهيد بيشتر پيدا نكرده اند. احتمال دارد شهدا را جابجا كرده باشند».

 

برای مطالعه بیشتر هرکدام از مطالب فوق می توانید به سایت شهید آوینی مراجعه نمایید

http://www.aviny.com/Album/index.aspx

http://www.sajed.ir/pe/content/blogcategory/109/111/

فرازي از وصيت نامه‌ي  امیر سرلشگر خلبان شهیدحسین خلعتبری

همسرم دوست دارم و از شما خواهش مي كنم ، اگر شهيد شدم برايم گريه نكني و از تو مي خواهم ، مرا خوشحال كني و در حفظ و نگهداري آيداي من بي نهايت كوشا باشي و شما برايم بهترين همسر بودي و تورا از اعماق قلبم دوست دارم . آيدا را به تو مي سپارم و شما را به خداي عزوجل ، تو مي داني من ذره اي از خاك وطنم را با دنياي آمال و آرزو ها عوض نخواهم كرد. وجب به وجب از خاك وطنم را با خونم آبياري مي كنم . پدر و مادر و خواهرانم ، به وجود شما افتخار مي كنم ، پدر و مادري ايده آل كه وطن پرستي را به من آموختند پدرم به تو افتخار مي كنم كه نمونه اي و به تو مادرم افتخار مي كنم كه در فداكاري در نظرم ، زينب زماني. در مرگم گريه نكن بلكه خوشحال باش چون من نمرده ام بلكه زنده ام چون روحم به آنجا تعلق دارد .      برای مطالعه بیشتر می تونانید به سایت ستاد شهدا و سردارن رامسر مراجعه نمایید http://www.tamehr.com/tamehr/modules.php?name=vasiyat_nameh

تصاویری از مرقد پاک و مطهر بی بی رقیه

 برای مشاهده عکسها و اشعار در باب خانم رقیه می توانید به ادامه مطلب مراجعه کنید

خدایا خدایا نمی دونم چرا این همه منو از کسانی که تو دوستش داری دور می کنی الان که بعد از چند سال انتظار راه کربلا برای ما باز شده چرا باز نمی خوای که ما بریم پیش آقامون ما که این همه تو دوران جنگ همش کربلا کربلا می کردیم ما که اون همه با بچه قرار گذاشتیم که هم دیگرو تو بین الحرمین ببینیم با پای پیاده بریم سمت حرم حالا چرا قسمت من نمی کنی خدایا همه بچه ها رفتن ها فقط من موندم تو رو قسم می دم به همون خانم بی بی رقیه به همون بانوی ۳ ساله که وقتی سر باباشو دید دل از دنیا برید خدایا ببین همه بچه ها رو  دونه دونه گل چین کردی بردی وقتی که نوبت به ما رسید دیگه ما رو لایق ندونستی که تو جمع اون فرشته ها باشیم چرا خدا ولی من مثل همه باز دارم دوباره آرزوی شهدات می کنم تا با بچه سر قرار باشیم خدا منم مثل کاظمی مثل صیاد شیرازی که همش ازت خواستن شهید بشن منم ازت می خوام که شهدات رو قسمت منم بکنی خدایا دیگه نمی دونم چطور باهات دردو دل کنم خدا دلم برا همه تنگ شده آخه چه قدر می خوای منو تو این دنیا آزمایش کنی باور کن که دیگه تحمل ندارم هر وقت که حالم بد می شه و اون درد می یاد سراغم و سرفه های می کنم که هر کی بکنه اه از دلش در میادو شکایت بهت می کنه که زودتر خوبش کنی در عوض منم هر وقت که سرفه می کنم می گم انگار داره امتحانت تموم می شه خدایا این خودت قسمت کن که منم تو بین این بچه ها باشم به امید روزی که منم بتونم به قولم عمل کنم و با بچه های سر قرار تو بین الحرمین باشیم 

                                                                                                     التماس دعا                                    

بسم الله الرحمن الرحیم

 اَللّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ  

 السّاعَةِ  وَفی  

 کُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً 

  وَقائِداً وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً 

طلوع می کند آن آفتاب پنهانی

زسمت مشرق جغرافیای عرفانی

 
دوباره پلک دلم می پرد نشانه چیست

شنیده ام که می آید کسی به مهمانی

 
کسی که سبزتر از هزار بار بهار

 
کسی شگفت کسی آن چنان که می دانی

                                               التماس دعا